Wszyscy pamiętamy zajęcia na uczelni albo w szkole - duże grupy kilkunastoosobowe. Od dziecka jesteśmy przyzwyczajani do takich warsztatów, wykładów, ćwiczeń. Wydaje się to być pewnym standardem. Oczywiście takie warunki są podyktowane zmniejszaniem kosztów szkolenia. Wiadomo, że szkolenia w małych grupach są mniej opłacalne dla organizatorów. Dochód po opłaceniu kosztów kursu jest większy, a i dla uczestników szkolenia jest taniej w większej grupie.
Jednak czy w pełni doceniamy zalety kursów w kilkuosobowych grupach? Być może są szkolenia z zagadnień, w których ilość osób w grupie nie ma takiego znaczenia. W przypadku szkoleń komputerowych mała liczba osób w grupie ma ogromne wpływ na efektywność szkolenia.
Korzyści z małych grup szkoleniowych
Szkolenia w małych grupach pozwalają uzyskać znacznie wyższy poziom szkolenia, wysoką skuteczność nauki. Nauczyciel jest w stanie obserwować postępy w nauce poszczególnych osób, ponieważ dokładnie widzi, z czym sobie nie radzą, które elementy nauki już opanowali. Potrafi wyłapać błędy, które uczący się popełnia i skorygować je na bieżąco. Dzięki temu może dostosować poziom materiału, charakter ćwiczeń do możliwości uczącego się.
Dzięki temu uczący się nie nudzi się na zajęciach w przypadku, gdy ćwiczenia są zbyt łatwe lub nie gubi wątku, gdy są za trudne. W większych grupach, gdzie tempo nauki jest jakimś uśrednionym tempem, cześć osób nie nadąża za prowadzącym cześć się nudzi, bo szybciej poradziła sobie z problemem, a tylko nieliczni są zadowoleni.
Dostosowanie szkolenia do osoby uczącego się
Dostosowanie materiału może być również uwarunkowane określonymi potrzebami słuchacza. Okoliczności, jakie trzeba wziąć pod uwagę to: różny charakter osób, wiek, płeć, wykonywany zawód, wcześniejsze doświadczenie w danej materii, styl uczenia się, temperament, cechy takie jak aktywność i samodzielność i bierność, inaczej uczą się osoby, które wymagają nadzoru i prowadzenia za rękę inaczej osoby, które osoby, które tego nie znoszą i same potrafią się motywować do pracy.
Omówię te cech w skrócie. Osoby starsze, które niezbyt pewnie czuja się w świecie wirtualnym wymagają większej uwagi nauczyciela, bardziej się też przejmują swoją niekompetencją, bardziej się denerwują niż osoby młode, od dziecka oswojone z komputerem, dla których jest on światem naturalnym. Osoby starsze uczą się znacznie wolniej. Są też osoby, które są bardziej twórcze w pracy, samodzielne oraz takie, które wymagają od nauczyciela większego zaangażowania, uwagi.
Inaczej uczą się osoby, które mają już jakieś doświadczenie w danej materii, wykorzystują ta naukę w pracy a inaczej osoby dopiero zaczynające pracę w tym temacie. Te pierwsze mają najczęściej konkretne szczegółowe pytania, specjalistyczne. Osoby, które zaczynają pracę nie są tak ukierunkowane i najczęściej interesuje je wiedza bardziej ogólna, wprowadzająca.
Dostosowanie materiały do specyfiki osób bardzo ułatwia naukę. Uczący się jest bardziej zmotywowany, ponieważ wie, że poznaje to, co jest mu naprawdę potrzebne w jego sytuacji zawodowej. Nie traci czasu na treści, których nie będzie mógł wykorzystać, ponieważ nie odpowiadają one jego profilowi pracy, zainteresowaniom oraz możliwościom. Jest bardziej zaciekawiony treściami nauczania i nie traci tego zainteresowania, w trakcie kursu. Zwłaszcza, że w małej grupie przy bezpośrednim kontakcie z prowadzącym ma możliwość wpływania na nauczane treści, przez zadawanie pytań, zgłaszanie uwag, określanie swoich potrzeb. Przy małej ilości osób w grupie nauczyciel może sobie pozwolić na zindywidualizowany tok nauczania.
Małe grupy pozwalają uwzględniać te wszystkie rozbieżności i wychodzić im naprzeciw.